Nawaka: een warm, vol en onvergetelijk kamp

Wat een kamp was het! Onze scoutingvereniging is deze zomer naar Nawaka, het Nationaal Waterscoutkamp in Zeewolde, geweest. Vier jaar wachten, maanden voorbereiden en uiteindelijk een week lang samen met duizenden scouts op één enorm kampterrein. Het was warm, soms vermoeiend, maar vooral ontzettend gezellig en bijzonder.

De voorbereidingen

De voorbereidingen begonnen natuurlijk al ruim voor het kamp. Voor Nawaka hadden we twee bijzondere bouwwerken gemaakt die helemaal pasten bij de thema’s van onze subkampen.

Voor de scouts was er het thema Polder. Daar hoorden natuurlijk een trekker en een flinke dosis poldergevoel bij. Voor de Wilde Vaart was het thema Hangar en werd er een vliegtuig gebouwd. Niet zomaar een vliegtuig trouwens: het vliegtuig werd uiteindelijk op een rollator gebouwd, zodat de Wilde Vaart ermee aan de race kon deelnemen.

Alles moest vervolgens natuurlijk ook nog mee naar Zeewolde.

De heenreis

De heenreis was warm, maar verliep verder prima. Alleen bij de laatste sluis voordat we bij Zeewolde aankwamen, moesten we flink wachten. Uiteindelijk lagen we daar ongeveer tweeënhalf uur stil.

Gelukkig hadden we op de terugweg geen last van die lange wachttijd. We vertrekken namelijk altijd erg vroeg, en dat bleek ook deze keer een goede keuze.

Eenmaal aangekomen begon het kampgevoel meteen. De eerste avond haalden we de deelnemers op bij de haven aan de overkant. Dat was weer een geslaagde start van het kamp. Daarna hadden we nog een mooie avond om de laatste kleine dingen voor te bereiden, waaronder de Holy Moly, onze molen voor de aankleding van het subkamp.

Een goede maaltijd dankzij Steven

Ook de leiding had op de eerste dag genoeg te doen. We moesten onder andere de basispakketten met eten van Nawaka ophalen en alles regelen voor de komende dagen.

Iedere dag kregen we eten vanuit Nawaka. Het was voedzaam en gezond, maar soms ook een beetje smakeloos. Gelukkig hadden we dit jaar een hele goede kok meegenomen: Steven. Hij heeft iedere avond hard zijn best gedaan om van de beschikbare ingrediënten toch iets lekkers te maken. Dat werd enorm gewaardeerd!

De opening

Met onze subkampen gingen we natuurlijk ook naar de grote opening. Iedereen was herkenbaar aan de shirts van zijn eigen subkamp: Polder of Hangar. Met zoveel groepen, schepen en scouts bij elkaar was het meteen duidelijk hoe groot Nawaka eigenlijk was.

En dat was pas het begin.

Roeien in de hitte

Een van de grote activiteiten waren de roeiwedstrijden. En daar mogen we echt ontzettend trots op zijn.

Onze deelnemers roeiden geweldig en eindigden derde binnen het subkamp en negende in hun leeftijdscategorie. Een fantastische prestatie!

Het was daarbij allesbehalve makkelijk. Het was ontzettend warm en als leiding waren we dan ook druk met zonnebrand, water heen en weer brengen en ervoor zorgen dat iedereen de hitte goed doorkwam. De wedstrijdlocatie lag bovendien niet direct bij onze standaardplek, waardoor het soms flink heen en weer lopen was.

Maar het resultaat maakte alles meer dan goed. Echt ontzettend knap gedaan!

De trekkerrace

’s Avonds stond de trekkerrace op het programma. Wij hadden natuurlijk een trekker meegenomen, maar die was eigenlijk vooral gebouwd om mooi stil te staan en niet zozeer om hard mee te racen.

Toch deden we mee — en met succes! Bij de prijsuitreiking werden we derde. Een mooie beloning voor al het bouwwerk dat vooraf was verricht.

De Wilde Vaart had ondertussen hun eigen race. Met hun zelfgebouwde vliegtuig, gemonteerd op een rollator, gingen ze de strijd aan. Het was misschien niet het meest aerodynamische vliegtuig ooit gebouwd, maar het zag er in ieder geval fantastisch uit.

Zeilen en de bijzondere catamaran

Natuurlijk werd er tijdens Nawaka ook volop gezeild. Soms stond er lekker veel wind, soms wat minder. Het water was bovendien behoorlijk ondiep. Zo ondiep zelfs dat enkele leidingleden een keer vast kwamen te zitten. Gelukkig kwam iedereen uiteindelijk weer los.

De scouts gingen ook catamaranzeilen. Al was dit geen catamaran zoals je die normaal gesproken voor je ziet. In plaats daarvan werden twee vletten aan elkaar gebonden en samen bestuurd. Een bijzondere combinatie, maar vooral erg leuk om te doen.

Klompjes, spellen en de gondelvaart

Naast alle grote activiteiten was er ook genoeg te doen op de subkampen. Zo heeft iedereen een eigen klompje beschilderd. Sommigen maakten er een ontwerp van hun eigen boot op, anderen verzonnen iets volledig zelf. Het resultaat was een hele verzameling verschillende en kleurrijke klompjes.

Ook werden er allerlei spelletjes georganiseerd op de subkampen en langs de kanten.

Een van de hoogtepunten was de gondelvaart. Vanaf de kant konden we de prachtige boten en deelnemers voorbij zien komen. Ons schip lag daarbij op een van de hoekpunten van de route. Dat maakte het extra leuk, want daar speelde onze eigen leiding Arwin met zijn band live muziek voor iedereen die langskwam.

Resources verzamelen en de vesting bestormen

Een andere activiteit was een groot spel waarbij we resources moesten verzamelen. Het leek een beetje op Catan: samenwerken, verzamelen en proberen genoeg middelen bij elkaar te krijgen.

Uiteindelijk konden we daarmee een bestorming van de vesting uitvoeren. Tijdens het spel werd zelfs een shirt, quote-unquote, “gestolen” om extra punten te verdienen bij de Barracudapost.

Het was fanatiek, soms chaotisch en vooral heel gezellig.

En ja, er waren ook wespen. Arwin werd gestoken en moest zijn arm daarna koelen met een toch wel behoorlijk groot formaat coolpack. Ook dat hoort blijkbaar bij een zomerkamp.

De veiling

Tijdens een van de laatste activiteiten was er nog een veiling waarbij we onze verzamelde spullen konden inzetten om verschillende dingen te kopen.

Helaas konden wij uiteindelijk maar één ding kopen. Sommige groepen hadden namelijk veel meer dieren verzameld, omdat ze iedere dag actief waren geweest op het subkamp. Wij waren daar minder vaak geweest en hadden daardoor wat minder te besteden.

Maar eerlijk gezegd waren we tegen die tijd ook behoorlijk moe. Het was een vol programma geweest, met iedere dag weer nieuwe activiteiten, wedstrijden en gezelligheid.

Een kamp om niet snel te vergeten

Als we terugkijken, kunnen we eigenlijk maar één conclusie trekken: Nawaka was een ontzettend geslaagd kamp.

Het was warm. Het was druk. We hebben veel gelopen, veel gevaren, veel gebouwd en waarschijnlijk ook veel te weinig geslapen. Maar bovenal hebben we enorm veel plezier gehad.

Het blijft bijzonder om met zoveel scoutinggroepen en zoveel mensen samen te komen op één evenement. Nawaka is bovendien iets wat je maar één keer in de vier jaar kunt meemaken. Als je het mist, moet je dus meteen weer vier jaar wachten.

Wij zijn daarom ontzettend blij dat we erbij waren.

Bedankt aan alle deelnemers die mee zijn gegaan en zich zo enthousiast hebben ingezet. Bedankt aan iedereen die heeft geholpen met de voorbereidingen en het opbouwen en draaien van het kamp. En natuurlijk een enorme dank aan alle leiding die zich tijdens het kamp iedere dag weer heeft ingezet om er voor de kinderen een geweldige week van te maken.

Samen hebben we er een fantastisch Nawaka van gemaakt!